Had ik dit maar tien jaar eerder gelezen!
dinsdag, maart 22, 2011 at 1:45PMEen groot deel van mijn werk bestaat eruit om mensen hun eigen gebruiksaanwijzing te laten ontdekken. Veel dingen waar je op de werkvloer of in je privé-leven tegenaanloopt, hebben namelijk te maken met een eigenschap waar je je nog niet van bewust bent.
Tijdens gesprekken of bijeenkomsten gebeurt het regelmatig dat er een fundamenteel kwartje valt. Dat iemand ineens een inzicht heeft, waardoor een hele reeks aan gebeurtenissen op hun plek vallen. Op die momenten hoor ik mensen vaak verzuchten "had ik dit maar tien jaar eerder geweten".
Zelf ben ik natuurlijk geen uitzondering op dit fenomeen en ik kan me nog heel precies herinneren wanneer ik zo'n ervaring had. Het was tijdens een vakantie in het Duitse plaatsje Willingen op een balkon in het zonnetje boven de lokale ijssalon. Ik had een boek bij me van een no-nonsense coach naar mijn hart: Barbara Sher.
Refuse to choose!
Het boek waarbij ik verzuchtte "had ik dit maar tien jaar eerder gelezen" was Refuse to choose!: use all of your interests, passions and hobbies to create the life and career of your dreams van Barbara Sher. Not all people are created equal. Mijn hele leven al heb ik zeer uiteenlopende interesses en kwaliteiten waar ik niet uit kon kiezen.
Vroeger was dat een grote plus, denk maar aan een Renaissance mens als Leonardo da Vinci. In onze (post)industriële samenleving is deze kwaliteit niet meer gewenst. Mensen worden geacht zich te concentreren op één ding, zich te specialiseren en dat vervolgens hun leven lang te blijven doen. Zo ben je herkenbaar en duidelijk inzetbaar in het productieproces.
De prijs daarvan is voor veel Scanners, zoals deze groep mensen door Barbara Sher wordt genoemd, dat ze hun draai maar moeilijk kunnen vinden. Ze raken verveeld in de meeste banen en worden meewarig aangekeken of bekritiseerd door familie, vrienden, collega's en - vooral - bazen. Zeer talentvolle mensen blijven zo gefrustreerd langs de zijlijn staan.
Wat voor mij het baanbrekende inzicht was in dit boek, is dat Barbara Sher oproept om niet meer te vechten tegen wie je bent - tegen jouw gebruiksaanwijzing - maar om er juist ten volle gebruik van te maken. Om niet langer jezelf te dwingen bij één ding te blijven. Om er niet meer mee te zitten dat de gebruikelijke lineaire carrièrepaden de jouwe niet zijn. Dat jouw toegevoegde waarde voor een organisatie met kwantumsprongen toeneemt, wanneer je ten volle uitdraagt wie je bent. Dat een Scanner in de kern vooral een creatief mens is. Voor mij was dit boek een eye-opener die vele ontwikkelingen en ervaringen in mijn eigen loopbaan verklaarden.
Wat helemaal bijzonder was dat ik kort daarop een leidinggevende ontmoette waarin ik dezelfde Scanner-kwaliteiten herkende als in mijzelf. Uiteraard heb ik hem op dit boek gewezen. Hij heeft het gekocht, gelezen en niet meer omgekeken. Ook voor hem vielen vele puzzelstukjes ineens op hun plaats. In zijn loopbaan heeft hij inmiddels een zeer gedurfde, radicale stap gezet waarin hij wordt aangesproken op zijn veelzijdigheid. Zijn belangrijkste ervaring is dat hij nu merkt dat de energie weer stroomt en dat hij weer voor 100% leeft.
Wat is jouw tien-jaars boek of inzicht?
Zoveel mensen, zoveel eye-openers. Ik zou graag willen horen wat hét boek of hét inzicht is waarbij jij dacht "had ik dit maar tien jaar eerder geweten?". Wanneer je jouw 'tien jaars ervaring' hieronder invult en met ons wilt delen, kun je mogelijk anderen tien jaren zoeken besparen. Iets zegt me dat ik er zeker nog op ga terugkomen!
Reader Comments (11)
Beste Dirk,
Wat een leuke blog! En grappig, je vraag. Want eerlijk gezegd is dat wat je schrijft een klein kwartje-moment. Denk dat ik een Scanner ben, en heb dat nog nooit zo helder horen omschrijven. Ga het boek van Barbara Sher dus onmiddellijk opzoeken...!
Je vraag naar verhalen van anderen spreekt me aan. Het lijkt me heel leuk om meer van dit soort ervaringen en inzichten te lezen, dus ik deel meteen de mijne. Eerlijk gezegd heb ik er meerdere (dat zal wel bij het Scannerprofiel passen...; ). Twee wil ik hier delen.
Het eerste moment hoort bij het boek 'De brug bouwen terwijl je erover loopt' van Robert Quinn. Een leiderschapsboek dat ik las omdat ik een leiderschapstraject ging begeleiden. Maar Quinn benadert leiderschap als iets dat los staat van 'functie': het draait bij hem om persoonlijk leiderschap. En de vraag 'wat wil jij in beweging zetten'? Dus ineens las ik niet een boek 'over managers' maar over mezelf! In 'De brug...' beschrijft hij heel helder een aantal bekwaamheden waar je aan kunt werken. Zoals: de waarderende vraag stellen, en: geaarde visie ontwikkelen (een droombeeld combineren met een sterk gevoel voor waar je vandaag staat). Een lijstje waar ik minstens eens per week wel aan denk. Evenals de vraag: wat zou je hier nou graag in beweging willen zetten?
Het boek 'Live your strongest life' van Marcus Buckingham zorgde voor het tweede moment. Buckingham heeft een grote groep vrouwen geinterviewd over wat hen gelukkig maakt. Vrouwen die het - naar eigen inzicht - goed voor elkaar hebben. Die het leven leiden dat ze willen leiden. Zijn conclusie: wat die vrouwen gemeen hebben is dat ze een rol hebben gekozen die ze op alle gebieden van hun leven vervullen. Ze switchen niet (perfecte moeder op t schoolplein, 'men amongst men' in de directiekamer, ....) maar kiezen in elke situatie die ene rol die hen het beste past. Sterk inzicht, dat mij ook hielp om te onderzoeken: wat is de rol waarbij ik in mijn kracht sta? Het besef van mijn sterke rol helpt me om in situaties waarin ik de energie voel wegvloeien, waar ik het even niet meer weet of me onhandig voel, een positie te kiezen die me weer helpt. En het helpt me ook om alle aspecten van mijn leven met elkaar te verbinden: de rode draad daarin is de rol die ik zelf pak. Misschien ook voor mannen een bruikbaar inzicht?
Zo. Twee. Ik ben benieuwd naar de andere verhalen!
Zoals ik na de eerste lezing van deze blog al zei; leuke vraag! En de blog die je schrijft verduidelijkt dat enorm. Mijn "tienjaarsinzicht" dateert van ruim anderhalf jaar geleden. En het grappige is dat de eerste "reageerder" daar een rol bij speelde. Ik volgde de FCE Leergang Ontwikkelen van Leertrajecten. In dat kader kregen we twee boeken; "Van Kiem tot Kracht" onder redactie van Saskia Tjepkema en "Ontdek je sterke punten" van Marcus Buckingham.
Bij beide boeken had ik het gevoel dat allerlei kwartjes vielen en vele puzzelstukjes op hun plek terecht kwamen. Ik kreeg ook enorme zin om op die manier (uitgaan van wat al goed is, uitgaan van sterke punten, je talenten benutten) met groepen mensen te werken.
Ook merkte ik dat ik op aardig wat momenten in het verleden al op die manier keek en handelde. Het lezen van die twee boeken én het werken met mijn medestudenten samen met Saskia Tjepkema leverde een verdieping op van dat inzicht en de bevestiging dat dit de manier is waarop ik naar situaties, naar werk en vooral naar mensen wil kijken.
Ben, net als Saskia, benieuwd naar de volgende verhalen.
Leuk! De meeste boeken krijgen een blz of tien mijn aandacht, daarna ken ik t meestal wel (denk ik dan). Hoe dan ook, eens kijken of zij antwoord kan geven op de vraag waarom ik een school wil beginnen, boeken wil schrijven, een zzp cafe wilde opzetten en diverse dingen in hr wil doen.....laten we het schilderen en kleien nog even achterwege.....
Ik vrees echter wel dat het voor iedereen een feest van herkenning zal zijn. Ik ken weinig mensen met alleen maar één focus.....en ik woon in het autistische eindhoven nota bene!
Beste Saskia, Hans en Jutta,
Wat leuk om jullie reacties te lezen. Ik word in elk geval nieuwsgierig naar Marcus Buckingham. Enne Jutta, vind je mijn geboortestad nou echt zo autistisch? ;-)
Leuk dat ook het scanner fenomeen wat meer in de belangstelling komt. Ik heb daar al eens met een groep een avond aan gewijd. Dat zou ik misschien vaker moeten doen. Het heeft meer impact op je leven en loopbaan dan je zou denken.
Deze vraag zette mij gelijk aan het denken. En het gekke was dat ik niet echt een boek kon bedenken dat mij echt een a-ha erlebnis gaf. Het meeste is toch wel erg voor de hand liggend.
Dus ik ging voor mijn boekenkast staan en toen viel ineens mijn oog op het boek: "In het belang van de zaak" van Robert Quinn en Gretchen Spreitzer. In dit boek hebben ze het over empowerment. Hoe je in je kracht kunt staan. Zowel vanuit individueel perspectief als het perspectief van de organisatie.
En daarin werd mij veel duidelijk. Het gaat om vier begrippen om empowered te zijn:
- Betekenis: een persoonlijke binding met de organisatie
- Zelfbeschikking: De vrijheid van oordelen en handelen
- Competentie: vertrouwen in de eigen vermogens
- Invloed: zelf een stempel kunnen drukken
En opeens snapte ik waarom het niet klopte in mijn vorige baan. Ik had veel te weinig invloed. En nu heb ik maximale invloed, maar begin ik weer meer te twijfelen aan competentie. Dus langzaam maar zeker ga je deze vier begrippen steeds verder verhogen. En dan komt het allemaal wel goed! En elke keer als ik het model weer even voor me haal, krijg ik weer een nieuw inzicht. En dat heb ik niet zo snel.
De eye-opener van Sher hangt denk ik in sterke mate ook samen met onze keuzemaatschappij en de bijbehorende keuzestress die dit oplevert. Het is fijn als je op je achtste weet wat je wilt worden en dit als beroepskeuze je hele leven voort kunt zetten: maar veel levens zien er tegenwoordig anders uit. Dit leidt tot veel gepieker en getob. Door niet te kiezen, kies je natuurlijk ook. Geloof dat het Goethe is die als levensmotto stelt dat je moet worden wie je bent. Namelijk om steeds dichter te komen bij je eigen kern. Het ontwikkelen is eerder een ontrollen. Vroeger sprak men over je lot, maar dat klinkt tegenwoordig te onvrij, te gedetermineerd. Maar dat hoeft niet per se zo te zijn.
Ieder leven kent bepaalde repeterende thema's. En het is soms ongemakkelijk om jezelf echt in de spiegel te kijken. Buckingham benadrukt de positieve punten, en dat is een belangrijke oriëntatie namelijk om te focussen op wat je wel kunt. Dat ken je, kan je en kun je. Maar het leven kent nu eenmaal ook negatieve zaken: we kunnen niet alles goedpraten, zoals bijv. Gaddafi? Of dichter bij huis onze persoonlijke schaduwkanten, waar we ons ook toe zullen moeten verhouden.
Voor wie meer wil weten over deze positieve benadering is er een website met tips en trainingstools: www.lerendoorwaarderen.nl
Herbert
Mooie reacties van Sietse en Herbert. Ik kreeg bij de pijlers van Sietse meteen een beeld van 4 cylinders die zich steeds verder vullen. Dan gaat de ene weer wat harder, dan loopt de andere ietsje terug totdat je er weer aandacht aan besteedt. En met de jaren vullen ze zich steeds meer. Inderdaad een levend en lerend systeem.
Over toeval gesproken, Herbert verwijst naar de website www.lerendoorwaarderen.nl. De drijvende kracht daarachter is...Saskia die als eerste hierboven gereageerd heeft!
Mooi al die reacties en het levert me een hoop leesvoer op. Frappant trouwens Dirk dat je mij dit boek nog niet had aanbevolen... :-). Mijn absolute 10-jaren boek: ' Flow en de kunst van het zakendoen' van Jan Bommerez. 20 jaar lang dacht ik dat ik louter op onverklaarbare intuïtie acteerde, maar toen ik dit boek gelezen had viel alles op zijn plaats. Het is een best wel pittig maar voor mij tegelijkertijd bijna ontroerend boek wat me mezelf en mijn omgeving een stuk beter heeft leren begrijpen. Een must-read wat mij betreft voor iedereen die iets van flow wil weten. 12 jaar oud maar nog steeds enorm actueel. Veel leesplezier!
Dirk,
Mooi artikel weer. Ik ga dat boek zeker lezen. Het weigeren om keuzes te maken lijkt zo mooi en dat is het ook zeker. In een je artikel benoem je een persoon waarbij het kwartje viel. Hij was wel een leidinggevende en had waarschijnlijk meer invloed op zijn eigen functioneren. Ik ben benieuwd of je ook voorbeelden hebt van die in al hun keuzes afhankelijk zijn van anderen.
Bij mij zijn de afgelopen jaren heel veel kwartjes gevallen.. de rest weet je, maar toch is het moeilijk dit voor elkaar te krijgen als afhankelijk bent van een heel leger mensen die niets liever willen dan Jou keuzes te laten maken en die te beperken tot wat zij goed vinden.
Het boek dat ik ik 10 eerder had willen lezen is: "De teerling is geworpen" van Jean Paul Sartre. Dit boek is zo ontzettend mooi, ik ben nog nooit zo gegrepen door lezen. De enorme emotie die ik door mijn lichaam voelde tijdens het lezen en de 2 uur stilte (bezinning) na de laatste bladzijde is niet te beschrijven. Dat had ik 10 eerder gewild.
Dag Dirk, het boek "De ontdekking van de Hemel" (Harry Mulisch) is voor mij een boek dat ik niet zo zeer tien jaar eerder had willen lezen, het kwam precies op het goede moment (april/mei 2002). Ik kan hier geen grote verhandeling over neerschrijven, maar het boek en gebeurtenissen direct na het uitlezen ervan heeft mijn besef van samenhang der dingen enorm vergroot. Niet te duiden, maar wel aanwezig. Ik voelde mij onderdeel van een groter geheel. Heerlijk.
Boeken lezen is voor iedereen enorm belangrijk. Het raakt gevoelens aan, waardoor nieuwe persoonlijke en dus waardevolle indrukken kunnen ontstaan.
Lieve groet, Joyce
Een paar hele prachtige aanvullingen van Joyce, Jan en Kees. Spiritueel ook in de niet-kleffe zin des woords!
Mooi om te lezen dat het niet altijd non-fictie hoeft te zijn, maar dat juist een verhaal zo'n richtinggevende invloed op je leven kan hebben.